Sen Yoksun

                                            Şiir Mehmet Fikret ÜNALAN

                             Yorum Can dostum sevgili ağabeyim Arif ATEŞ

                                                 Yalnızlık pınarından

                                          Bir yudum sen içtim dün gece

                                             Bir eyvah düştü yüreğime

                                             Geriye doğru esti zaman

                                                 Yorgun ve kararsız

                                 Gözlerimiz buluşunca buz kesti hatıralar

                                                         Uyandım

                                                       Sen yoksun…

                                                 Nasıl anlatayım ki?

                                                Kelimeler kifayetsiz

                                                   Cümleler arsız

                             Keşkeler ile kurtarmak mümkün mü geçmişi?

                                          Yitik bir hayatın kollarında

                                          Mevsimsiz sevdalardayım

                                                     Sen yoksun…

                                                Şafaklar siperde

                                            Güneş askerim olmuş

                                 Geceyi kurtarmaya doğuyor üstüme

                                 Tüm zarafetiyle açmış akşam sefası

                                               Sabahın köründe

                                            Çiçeklerin isyanı var

                                             Daha güller solacak

                                             Ağaçlar kuruyacak

                                                  Sen yoksun…

                                            Alacaklıyım hayattan

                                       Sevdiğim kadar sevilmeye

                                 Usulca bırakıyorum gözyaşlarımı

                                            Kimseyi incitmeden

                              Kayıp gidiyorum ellerinin arasından

                       Şimdi bir sarmaşık çiçeği dikeceğim bahçeme

                                        Hayatı sarıp sarmalayan

                                                  Sen yoksun…

                            İkibinonüçNisanayınınyedincigünü/Ankara