Kızgın Kırmızı

Eylül gülümsemesi asılı yüzüne

Buruk şarap tadında lâl dudakların

Hasadı toplanmış

Dalgası ehli

Dağınık, üzgün saçların

Cama çizer hüznün buğusunu zarif parmakların

İhanetin rengi damlar kan rengi ojeden

Yer - gök kızgın kırmızı!

Kırgınlığın damla damla yağar

Islatmaz senden başkasını

Bırak!

Kendi nefesinde boğulsun maskeli yitik yüzler!

Naif duaların yankılanır evrende

Tanrı'nın elini bırakmasın çocukluğun

Ruhuna seslen!

Sıkıca sarılsın bedenine

İçsin masumluğunu şifa niyetine

Bir boy daha çoğal

Aynada gördüğün yalın gerçeğe güven!

Dilin anlatamasa da seni

Duymasını bilene kalbin fısıldar!

Üzerindeki güz örtüsü daha az acıtsın istersin

Mevsim soluğunda efsun

Huzursuz düşüncelere gebe ruhun

Doğmamak için kaynar ölesiye

Sancılarını çoğalt!

Doğur ki arınsın vücudun

Ardından, göm diri diri seni acıtan her şeyi

Mezar taşına yaz tırnaklarınla

K ı z g ı n k ı r m ı z ı

/Kendi karanlığınıza ektim sizi

Yeşerin katran güle

Güle güle!/

Banu  Uludağ