Kapılar Açılırken

İnsan bazen kolunun üzerinde uyuya kalır ...

koca bedenin altında kol uyşur ...
Uyanıp da kımıldağında uyuşan  kola kan hucum eder..
İçimizi kamıştıran  bir karıncalama birlikte kolumuzu fark edriz...[alıntı ]

Sabahtan beri kollarını uyştumuş apartman sakinleri gün batımı birlikte canlanıverdi...

Ardında bir hareketlilik  başladı...

Dışarıya çıkanlar  ,yorgun argın eve dönenler ...

Okuldan dönenler ,ssabahtan beri evin yolunu gözleyen işçiler...
Ve yemek kokulari yayıldı apartmana pencerelerini açık olan mutfaklardan ...
Karadenizin hamsi tavası , Siverek'in tavası,Muş'un  domates'li lahana dolması ...

Yemek kokuları farklılıklarımızı temsil ediyordu...
Her bir daireden ayrı bir ezgi yükseliyordu;

Şıvan perver'in Xezal'ı ,Kazım koyuncu'nun   Tsira'sı ,Sezen aksu'nun Cumartesi Anneleri ve ikide bir sesi kesilen Arapça ilahiler....
Ve bir anda canlanıveren apartman ,soğuk kış günlerinde zifiri karanlıkta kesilen ;günler ,haftalar ve bazen aylarca gelmeyin elektriğin yarattığı sessizlik gibi kayboldu....(genellikle köylerde böyle elektrik kesilmeleri olur )