Yaz Bir Kenara Kış İçimde Kalsın

YAZ BİR KENARA KIŞ İÇİMDE KALSIN

Yaz, bir kenara kış içimde kalsın

Sen bana aldırma düşünme kara kara…

Teninde ben siyahımsı benekler

Ya da

Varsay ki yüzünde kahverengi güneş lekeleriyim

Koyuver gitsin benli düşüncelerin akşam yelleriyle

Yetsin karanlığa yarasa kanatlarına tutunup

Bırakıtların öngörülemez

Ve cezbeden hayallerinde

Saklanmış umutları arıyorum sende

Kaç zaman sonraya kalmış

Ey yâr!

Unuttum sanma

Bak işte içime doldun

Yavaş yavaş doğarken ay

***
Yaz, bir kenara kış içimde kalsın

Buz tut en katısından çözülmemek üzere

İçimdeki nara aldırma

"Geçti, gitti", desinler; ne gam

….
Ki bitmişliğimde yankılansın akşam

Karanlık karanlıklara çarpa çarpa yol alsın

Sadece gözlerin

Yeşiliyle bende kalsın

Sokak panolarında donuk resmin hafızama kazılmış

Akşam alacasında beliren yalnızlığım

Ufkun eteğine teyellenmiş yüzün

Yıldızlar gözlerin olsun

Yoldaşımdır hüzün

Aldırma

Ben yalnızlığını sararım

Yalnızlık türküsü söylerken bakışlarımla

-Baktığın yerdeyim hâlâ

Sakın ola kaşlarını kaldırma

Üzgünlüğünü yansıtan o huzmeler aydan

Bana düşüyor sevgili

Dedim ya bırak içinde savaşmaktan

Dur gayri

Yenilgiler bana yazılsın tarih boyu

Kazanan sen ol yeter ki

***
Ne bilinmedik imgeler denizinde

Hayal kulaçları at sükûta b/ağlamak üzere

Ne en güzel betimsel görüntüyü vermeye can at

"Desinler diye", gitme yâr

Sadece mevsimlere b/ak

Yaz, bir kenara kış içimde kalsın

Aldırma dolu dolu ak

Kenarı yıkılmış derelerde ç/ağlamak üzere

-Nasılsa

Haczedilmiş bizim olmayan hayatı

Tüketiyoruz bilinçsizliğimizde umursamadan

Kendimizi kendi ellerimizle

Ve yarattığımız müstakbel tehlikeleri

Bir anlığına yaşamaya can atıp

Göçüp gitmeye-

(09.07.2012  / Kemer)

Güneri Yıldız