Blemyorum ki

Ben her şeyin farkındayım, her şeyi biliyorum. Ne olması gerektiğini, nasıl olması gerektiğini. Yapılacak olan şeylerin ne olduğunu, ne olacağını. Kuralları, örf adetimizi, yapılması, uyulması gereken her şeyi…. Ama susuyorum. Baştan beri sustuğum, susmaya çalıştığım gibi ve susmaya devam edeceğim gibi. İçimdekileri kağıtla kaleme sırdaş ederek, gözyaşlarımla kana kana doyurarak susacağım. Sen üzülme diye sabredeceğim, söylemeyeceğim susacağım… Taaaa kiii ??? Bilemiyorum ki ne zamana kadar, sonu belli olmayan belirsiz bir kuyudayım çünkü!!! Çıkabilir miyim? Çıkabilecek miyim? Onu da bilemiyorum ki!!!