Yeniden

İsyanlardayım uzun zamandır,

Sessiz çığlıklar içimde biriktirdiğim,

Cevapsız sorular

Asla sormaya cesaret edemediğim.

Tasası bana düştü cümle âlemin

Ve yitip gitti tüm sevdiklerim.

Bilip bilmeden hüküm verenler,

Derdini dünyanın sırtıma yükleyenler;

Tek suçlu benmişim gibi

Arkamdan gülüp,

Yüzüme yalan söyleyenler.

Suçmuşçasına, tek günahım,

 Haddinden çok sevmek.

Terk eyledim evimi barkımı,

Yol verdim kalbimden geçen tüm yolculara

Hiç düşünmeden, tek hamlede.

Onlar ki beni benden etmiş;

Şimdi anladım ki

Her şey beyhude bir hevesmiş.

Çırpınışlar kar etmedi,

Ben de söküp attım tüm geçmişi.

Ellerimle yıktım ördüğüm tüm duvarları,

Bir kere daha yeni baştan

İnşa edeceğim yeni dünyamı.

Harcına sevgi koyacağım,

Sadece sevgi ve şefkat,

Biraz da umut,

Ama asla barınmayacak nefret,

Ne nefret ne de husumet.

Umutlar yarınlarda saklı,

Yarınlarsa hayallerde;

Söz geçmese de kadere,

Asla geçit vermeyeceğim

Karanlık gölgelere.