Bir Varmışım Bir Yokmuşum

Bir varmışım ezelden beri,

Bir yokmuşum, son olmuşum.

Gönül öyle isteksiz

Edecek bir kelamım yok

Kalakalmışım ıssız ve kimsesiz.

Eninde sonunda,

Her yolun o dik yokuşunda

Dönmüşüm her daim yüzümü

 Gökte parlayan o ışık deryasına.

Ne derman var derdime

Ne de yüzüm var sana gelmeye,

Hadi bir teselli ver

Şu zavallı faniye.

Yılgın ve üzgün

Her gece kaplar içimi derin bir hüzün.

Geçer hızla zaman

Ve yaşadığım tek mevsim,

O bitmek bilmez sarı yapraklı hazan.

Kuşlar artık ötmüyor,

Her yer öyle sessiz

Elden ne gelir yar söyle sensiz;

Ya seninle ya sensiz

Geçer bu ömür sessiz sessiz.