Allah Sevgisi

İksirli düşler biriktirdim önceki hayatımda

Ama içmedim hiç birini sadece biçtim yüreği

Ezilen çimen misali

Acımadan ezdim sadece kendimi

Düşlerimin muhatabı aşk idi öncemde

Aşkların efkârı sarmamışken yüreğimi

Aşkın imkânsızlık olduğunu söylememişti hem kimse bana

İki yakası bir araya gelmeyen aşkların başmisafiri

Edimlerimde saklıydı mutluluk

Bilemediğim mutluluğun kıymetini

Ellerim dolu idi bir zamanlar

Bilemedim bilinmezin kıymetini

Gerçi…

Prangalarım vardı eşlik eden

Hem de kırılmaz demirden

Ki

Kalbim kırılmışken binlerce kere

Ne fark ederdi demirlerin imkânsızlığa lehimi?

Meczup idi Tanrı

Mağdur belki de

Çocuk aklı işte:

Kuytularda saklandığını sanırdım Tanrının

Oysaki ayan beyan meydanda hatta ve hatta içimde

Bir elimde iken annemin nemi

Diğer elim de boş kalmadığı kadar

Nasıl da doluydu içim büyüyen Allah sevgisi ile:

Zaten sadece budur, değişmeyen hayatımda ve öncemde

Rabbin varlığı

Beni yakalarken tam da düşecekken ölüme

Defalarca ayağa kaldıran

Hizaya getiren ve de

Hele ki:

Meczup insanları fark eden

Kötülüğünü mesken ve makam edinen

Laneti ise sevgime inat üstüne geçiren

Dillerini b/ağlayan yine Mevla

İlkem ve ilkim ve sonumda saklı olsa da olası veda

O eda ki:

Rabbin kudreti

Benim anlık vedalarımı dahi

Görmezden gelen İlahi Aşkın her huzmesi

Sadık kaldığım sadece İlahi Ateşe öyle ki:

Tek kıvılcıma tekabül eden sefil benliğim ve her bir zerrem

Sonsuzluğu yakalamakla iştigal

Arayışımın sonlanmadığı ruhumu sızlatan o hilal

Öncemdeki kovuk

Ruhumdaki oyuk

Biliyorum ki artık:

Ben, eski ben değilim.

Yediğim o koruk üzüm dahi yakmazken dilimi

Acımın getirdiği tekbiri

Dile getirmek mümkün değil elbet ki

Rengim hep pembe

Bazen kararan iç dünyam ve bir koşu kucakladığım Huda’m

Nasıl ki sonsuzluğa zimmetli bir çiçeği

Ah, yüce Rabbim Sen ki:

Dalımdan asla ayrı düşmeme razı gelmediğin

Varsa yoksa hikmetin ta kendisi

Düşlerim yok artık.

Düştüğüm kara delik

Ve onca isyankâr münafık

Düşmüşken peşime

Ne ayrık otuyum ne batıl bir atık

İnsan kalmaya çaba gösteren bir varlık altı üstü

Gel gör ki:

Her aş erdiğimde mutluluğa

Kursağımdan geçirmedikleri o helal lokma

Elbet hakkım elbet Hakkın razı geldiği

Mutlak sevinçler kasidesi

Eş değerde bunca hüznü kıymete bindiren

Varsa yoksa kara gölgelerin himayesinde kalmamak adına

Ölümü bile yeğleyen

Eğlence mahiyetinde

Savurdukları o şehvetli nida ve haris ruhlarına da

Asla okumayacağım El-Fatiha

Bir mermerden mezar taşı ki başımı dayadığım

Tutmaya doyamadığım bir garibin yası

Anneye tekabül eden her gün her hece

Ne hicvi yeter anlatmaya

Ne de yitik hurafelerin sol kanadında

Saklı o vaveyla

Elbet duyana hürmet

Duymayana nispet

Edercesine

Baş koyduğum emek ve helal dolu yolda

Başımı da eğmediğim kadar zalim kullara

Ve ruhuna El-Fatiha

Tüm gidenlerin

Giderken yarımı da götürenlerin…