Bülbül

 BÜLBÜL  

Goncanın hârı değmiş hilkatte yüreğine,

Bezm-i elestten beri meftundur güle bülbül.

Dem be dem saçın yolup figan eylese bile,

Ahdine vefalıdır, bakmaz sümbüle bülbül.

Nar-ı aşk düşmüş öze, ummanlar kâr eylemez,

Çilerken hayat bulur, dönse de küle, bülbül.

Esatir-i evvelden nağmedir her figanı,

Dilinde niyazıyla gider meçhule bülbül.

Katre-i mercan döker dide-i giryanından,

Bakıp dağlar ardından çözülen tüle, bülbül.

Bezm-i gamda neyzensin, rebapta fasl-ı hüzzam,

Avazın arşı tutsun, lâl olma, çile bülbül.