Koç Köroğlu

   KOÇ KÖROĞLU

Koç Köroğlu, yine yaslan dağlara,

Zalimler mazlumu yere sermesin.

Sefil baykuş taht kurmasın gülzâra,

Gayri, hükmü Bolu Beyi vermesin.

Bak, miller çekilir gözlerimize,

Zindan gösterilir sözlerimize,

Yalandan gülerler yüzlerimize,

Davran, soysuz muradına ermesin.

Erlik sürgün oldu, mertlik bozuldu,

Namert kalemlerle ferman yazıldı,

Evlâd-ı vatanın kabri kazıldı,

Hainler, yiğide baş eğdirmesin.

Ağlar oldu Çamlıbel’de pınarlar,

Bak, gölge vermiyor  ulu çınarlar,

Koç yiğitler hep adını anarlar,

Doğrul, kurt yurduna çakal girmesin.

Ayvazların boyunları büküldü,

Gözümüzden kanlı yaşlar döküldü,

Şahbaz erler meydanlardan çekildi,

Yeter gayrı, namert devran sürmesin.

Devlet  bizim, bayrak bizim, yurt bizim,

Dağında, taşında mühürdür izim,

Dağlar titrer, yere vurdukça dizim,

Vatan güllerini ağyâr dermesin.

Yine Çamlıbel’de olalım harman,

Yırtılsın zalimin yazdığı ferman,

Dert bizimse, yine bizdedir derman,

Gözümüz dağlarda sırtlan görmesin.