Son Perde

SON PERDE

Önce bir yağmur yağar, hasret kokan yollara,

Ve umutlar bağlanır yıldızlara, fallara,

Son yaprak, son göçmen kuş veda eder dallara,

Gurup döner akşama, kapanır en son perde.

Ne turnalar duyulur, ne bülbülün nağmesi,

Dile gelmez rebapta garip yüreğin sesi,

Biçare gönülleri ısıtmaz yâr nefesi,

Sevda gark olur gama, kapanır en son perde.

Bir varmış bir yokmuşa döner bütün umutlar,

Görünmez can ufkunda vuslat yüklü bulutlar,

Baykuşa mesken olur bülbül avazlı yurtlar,

Can kuşu vurur cama, kapanır en son perde.

Savurur deli rüzgâr, volkanların külünü,

Yavaşça gerer ufka güneş kızıl tülünü,

Hayat denen sahnede seçer herkes rolünü,

Oynanır son drama, kapanır en son perde.

Kalır mutlu demlerin hayalinde, düşünde,

Bahar, yaz, hazan geçmiş, ömür en son kışında,

Dinlersin son nağmeyi, bir musalla taşında,

Saçını çözer sema, kapanır en son perde…