Ecel

ECEL

Haleden âlâ gülüşlerin kırmızı,

Müzmin âşıklar tarihine kancalı.

Raks eden dilin; esmer, sarı yâr saydı,

Cebindeki ter, devede kulak kaldı.

Değirmen gibi öğüttün o günleri,

Sakız mı sandın, sen çiğnedin gençliği.

Değer verdin de; malın, mülkün yok sattı,

Sevdiğin dünya, seni de üryan attı.

Serzenişlerin, ses getirmez geriye,

Görmedin mi hiç, dönen var mı geriye.

Bir adım önün, meyvesidir ecelin,

İzini izler, nafiledir sözlerin.

Kurşun döktürsen, taksan boncuk bağrına,

Ömür dilensen, verilmez hiç sadaka.

Uyanır ruhun, gecenindir gözlerin,

Yalnızlıktır hep, sindeki geceliğin.

Pasaport vize istemez; münkir, nekir,

Azrail işte, tutar kabre getirir.

                                               Ekim 2007

                                             Elvin ELVİNCE