Sayýsýz yýldýz,  gece karanlýðýnda bize göz kýrpýyorsa, zaman içinde kaydýðýmýz saman yolunda da yolumuzu aydýnlatan yýldýzlarla dost olabiliriz.

Bir meteor fýrtýnasýna tutulmuþçasýna geçmekte günlerimiz çoðu zaman ve yok olmak hiç de zor deðil. Gerçi kolay kolay yok olmuyoruz ama ruhumuz, gönlümüz çok hasar alýyor ve onarmak neredeyse imkânsýz olabilmekte. Aldýðýmýz yaralarýn telafisini bazen, karþýlýk vermekte buluyoruz ve yaralýyoruz biz de zaman zaman bizim gibileri; bir þekilde… Aslýnda egomuzun esiriyiz çoðu zaman. Ýçimizde geliþen saldýrganlýk güdüsü bazen bizi biz olmaktan çýkarýyor. Ve halkalar birbirine eklenip duruyor. Bir de bakmýþýz ki; telafisi mümkün olmayan kýrgýnlýklar peþi sýra izliyor birbirini. Düzenek böyle: Ne demiþler; ‘’çivi çiviyi söker.’’

Terk edilmiþlik nasýl aðýr bir hasar býrakmýþsa mekanizmada, biz de terk ediyoruz bizi sevenleri; sevdiðimiz halde: Sevdiðimiz kim varsa; çok sevsek bile ya da sevme ihtimaline raðmen; dönüp arkamýzý uzaklaþýyoruz. Belki tekrar yara almamak için ya da yaralamak için… Sanki içimizdeki öfke ve yýkýlmýþlýk duygusu sona erecekmiþ gibi.

Þans tanýmak lazým; bunu bilmek de bir iþe yaramýyor aslýnda. Belki de kendimizden, sevmekten ya da sevilmekten korkuyoruz. Aslýnda bu güven duygusuyla ilintili bir bakýma: ‘’Herkes ayný’’ mantýðý ya da mantýksýzlýðý ket vuruyor iliþkilere, yeni ihtimallere. Yaralý yüreðin acýsý hiç geçmeyecek gibi bir de yeni yaralar oluþuyor suçsuz kalplerde.

Ýþte böylesi kýsýr bir döngü, pek çok þeye engel oluyor. Tamam, güven duygusu kolay inþa edilmiyor ama gerçekten hak edeni tespit etmek o kadar zor ki. Sürekli ayný plak dönüyor ve defalarca çalýyor ayný þarký. Bir bakýma sürekli çalan bu þarký artýk hayatýmýzýn bir parçasý haline gelmiþ ve tüm kontrol onda.

Zor, hatta imkânsýz belki de en acýtýcý olan; lakin þans tanýmak da lazým; hatta ikici, üçüncü þansý bile çok görmemeliyiz.

Farklýlýk, insan olmanýn bir sonucu; her ne kadar, temelde ayný güdülere ve özelliklere sahip olsak da. Sonuçta farklý yönlerimiz, bizi özel ve tek yapan. Ortak paydalarda buluþtuðumuz zamanlar nadir de olsa, yeni açýlýmlar, farklý dünyalar bir araya gelmekte ve hayat daha da yaþanýlýr böylesi durumlarda. Belki uzak belki çok yakýn ama mümkün…

Hayatýn o kadar çok getirisi var ki; diðer yandan alýp götürdükleri de yadsýnamayacak kadar çok. Çok bilinmeyenleri bu denklem, çok yorucu olabilmekte çoðumuz için. Kim bilir, belki de fazla ciddiye almamalýyýz yan faktörleri.

Þartlarýn farklý olmasý, zaman ve mekân farklýlýðý, nice bilinmezlik ve daha neler neler farkýnda olmadýðýmýz. Yine de bilmeli ve unutmamalýyýz ki: ‘’Her insan özünde iyidir.’’ Bu noktadan hareketle, özümüzü kaybetmeden, tanýyacaðýmýz fýrsatlarla, belki biz de hoþ bir seda býrakýrýz geride; özünde iyi olan her insan gibi…