Sensin

Bir lütufsun Rahman’dan bir sadaka gedaya

Karanlıklara zulüm ve kamersin semaya

Senin bakışlarınla açılır pencereler

Taşır susuz yüreği denizlere dereler

Şerike göğüs geren dermanım sensin benim

İki gözlü hanemde mihmanım sensin benim

Hiçbir fani erişmez elbet senin kerine

Bir nefesin can verir amanın gözlerine

Benzemez varlığına ne bir beden ne bir yüz

Seninle gelir gece seninle gelir gündüz

Hayata sürur veren cananım sensin benim

Bunca keder içinde handanım sensin benim

Kopsa firak zinciri açılsa kolun bana

Vuslatın kapısından gel dese yolun bana

Matlaşan bütün renkler sende bulur özünü

Hak senin hürmetine doyurur öksüzünü

Meydandaki halaskar ercanım sensin benim

İki cihanda daim sultanım sensin benim

Toprağın yüreğinden kopup gelen gül gibi

Rayihalar yüklüsün menekşe sümbül gibi

Senin sevgin olmasa dört mevsim melal olur

Mecnun’un kalbindeki aşk bile celal olur

Her deminde bin bayram zamanın sensin benim

Bunca cürüm içinde amanım sensin benim

Bilmem hangi libasla gördüler bende seni

Yerime koyamam ki bir dildarı seveni

Sen bütün sevgilerin açıldığı mihversin

Şu fani bedenimin yok’a erdiği yersin

Cennette Firdevs değil seyranım sensin benim

Günahlarıma nalan giryanım sensin benim