Son Şarkı

Son bahardı güz vakti

Yapraklar son demini yaşıyordu dallarda

Kahramandı tüm arılar o güz

Yağmur vakti gelmiş bulut ağlamaklı

Göz Yaşlarını saklayamazken

Bir sebep bekliyordu annem misali

Son demiydi artık yazın

Karanfiller solmuş

Bülbül son şarkısını söylemişti

Kokusu gelmekteydi toprağın

Vuruşları usul ve yıkarcasına günahlarımı

Kokusu ölümümü anımsatan

Yakalanması zor cümbüş

Katılması Azrail’e bağlı

Son şarkı

Sen yakalamıştın treni

Ne zordur bilemem

Yanında olmayı istemişken

Kokunu alıyorum toraktan

Seni dilerken

Bir güz vakti

Aldığım nefes senken

Yudumladığım her mey

Bir yaş akıyor bu akşam

Yağmurun damlasına sakladım

Tüm sevgimi

Ve Toprağın Çağıran Kokusuna

Sen yokken yanımda

Azrail’i anımsatan

Kokun hep yanımda

Bırakma ellerimi

Söyle Azrail’e

Alsın beni

                İbrahim ÇETİNER