Duvarlar Çınlıyor

Dört duvardır beni anlatan

Yarım kalmış hatıralar

İz bırakmış kireç kokuları üzerine

Saklambaç oynarsın köşelerinde

Saklanırsın gölgene

Soğuktur geceler

Isıtmaz seni hiçbir güneş

Dağlar rüzgârını savurur üzerime

Kararlı bakışlardadır gizem

Yorgan olur gece

Mum ışığı şöminen

Beni bana anlatır gölgeler yine

Düz beyazlıklara gizlenmişsin

Yarı çatlak deprem izlerine

Kayıp bir hatıradır günler

Ama zor geçer her gece

Buğulu bakışlar anlatır

Boş bakışlarla bakarken gölgene

Gün bitmesin

Karanlık çökmesin üzerime

Bırakmayın ellerimi

Vazgeçmeyin benden

Duvarlar çınlıyor bu gece

Beni bana anlatacak yine

Beyaz siluetler

Sekiz köşeli odamda

Elimi uzatsam yırtacağım

Belki karanlığı

Gölgenin yanağına süzülürken

Tuzlu bakışlar

Uzanıyorum paylaşmak için geceyi

Bırakmayın ellerimi

Çaresizliktir bıraktığım izler

Bıçak yarası geceler

Duvarlar çınlıyor

Nefes almaya çalışıyor gölge

Kaçarken köşe bucak

Bir el uzanıyor

Sarılıyorum her şeye rağmen

Dilsiz duvarlara

Mum ışığında

Gölgeler anlatıyor

Yine beni bana

             İbrahim ÇETİNER

İki kelimeye sığdırabilmektir belki de şiir hayatı ‘’ Duvarlar Çınlıyor’’