Gecenin Sesi

Yolunu kaybetmiş sessizlik

Kaybolmuş sokaklarda

Kendini dinlemiş, yalnız

Bir tarafta köpek sesleri

Diğer tarafta geceyi boğan

Karanlık alabildiğine yorgun

Beklerken sabahı

Geceyi yakmak istemiş uğruna

Yol vermiş umutsuzluklara

Nefes almak istercesine

Sarılmış yaprak dallara

Karanlık çepe çevre sararken

Korkularını

Sessizce haykırmış

Özlemlerini geceye

Yokluğunda boğulurken yakamoz

Dalgalar kurtarmış

Uzatmış ellerini yalnızlık

Dumanına boğulmuş sigaranın

Elleri kapkara

Gözleri zifiri karanlık

Sabahı beklerken

Yakamoz karanlıkla dost

Bir umuttu fakirin ekmeği

Onu da paylaşmış gece

Yâre verdim son parçayı

Yanarken gece gün ışığında

Kaplarken kar taneleri misali

Karanlık üstümüzü

Özgürlüğümüz karanlık geceler

Gecelerim sana feda

Bırakma ellerimi

Gün ışığında!!!

                          İbrahim ÇETİNER