Leyla 2

 Savurdu nefesin ıssız bir düşe

Yanık sevdaların tozuyum leyla

İnsan isen bir dert gelirmiş başa

Gönülde gam kalpte sızıyım leyla

Vuslat lügatteki yetim kelime

Ölür bir kuş gibi düşer elime

Yine de bir umut gelir dilime

Lakin hastanın son sözüyüm leyla

Dört yan mamur iken virane benim

Akiller içinde divane benim

Saadete daim bigane benim

Topal hayatın kör gözüyüm leyla

Leyla diyor isem emelim ayan

Eyledim derdimi dünyaya beyan

Vurunca teline hep leyla diyen

Kadim aşıkların sazıyım leyla

Gölgeler taşısın garip serimi

Kuzgunlar dinlesin namelerimi

Gün olur sorarsan eğer yerimi

Mecnun’un çöldeki iziyim leyla

Dilerim ki Firdevs, Kevser her yanın

Huzur adın olsun mutluluk şanın

Boş ver beni gayrı ben şu cihanın

Alnındaki kara yazıyım leyla