Zaman Hoşçakal

Zamanın sallandığı uçsuz sarkacın,
Öbür ucundan da ben tutup sallansam.
Gençlik çeşmesinden dolmuş bakracın,
Kevser suyundan bir avuç avuçlasam.

Aynalarda dondurabilsem gölgemi,
Zamanın duracağı güne dek baksam.
Kutsi emaneti taşıyan gemimi,
Nuh tufanı deyip deryaya bıraksam.

Zaman dediğin bir an, mekan sonsuzluk,
Sandığım anda uyusam, uyanmasam.
İçimi har kavurur,derdim onsuzluk.
Sürgün olsam dilsiz diyarlara, yanmasam.