Yenilmeyen Kahraman

Pencereme aklar düşmüş, neden?
Defterim, kalemim, tavşankanı çayım…
Gönül yeniden doğmuş, isyanlardayım.
Gönlüm unutmuş ki çoktan seni,
İçime kış gelmiş, bastırmış zemheri.
Düşüncemde bir şiir, bir öykü, bir roman;
Düşüncemde, hiçbir zaman yenilmeyen kahraman.
Cenaze töreni gibi bir yalnızlık var şimdi,
Belki derdime çare olur, kıpkızıl bir ikindi.
Geceleri çok sessiz, çok soğuk ve çok asi,
Sabah ezanıyla uyanır, cümle canlı kâinatı.