Kırılsın Kolların

Kırılsın Kolların...

Kanarken kalbimde açtığın yara
Bırak...hatırımı, sorma ne olur...
Ne yollarıma çık, ne artık ara
Gamlı yüreğimi yorma ne olur...

Perişan bırakıp onmaz izlerle

Dağladın içimi her gün közlerle.
Zehire bulanmış acı sözlerle
Ağlatma, inletme; kırma ne olur.

Sevdadan uçarken kelebek gibi
Ezerek çiğnedin, bir böcek gibi.
Ağ ördün ömrüme, örümcek gibi
Topla tuzağını, kurma ne olur.

Bu muydu giderken ettiğin ahit?
Neler çektiğime şu yollar şahit
Kalmadı tek sözüm; gideceksen git!
Karşımda gülerek durma ne olur.

Sanma ki her sevda bir ömre değer

Sözlerin yalanmış, sahteymiş meğer
Sevgiyle sarılmak böyleyse eğer
Kırılsın kolların...sarma ne olur...

Mecit AKTÜRK