SANA DAİR

Üstünü örttüğüm dertler öyle demlenmiş ki
Acısından bir yudum içemez oldum,
Gönlüne giden yollar öyle izbe ki
Tek birinden bile giremez oldum...

Derinliğe akan kurşuni bakışlar
Kirpiklerinin arasında mahpus oldum...
Esen kasırgalara meydan okuyan yaşlar,
Akan pınarları tutamaz oldum...

Hasret ikliminde yeller durmuş çoktan,
Umut ekili topraklarda hasat olmuş çoktan...
Giden yolculara kollar inmiş çoktan,
Uykularımı bile uyutamaz oldum...

Can-ı tene değmiş, kanar çizikler,
Kan yerine baksan gözyaşı iner...
Bahar yağmuruyla fışkıran düşler,
Hayal bahçeme bile varamaz oldum...

Sekine inmiş şeffaf duvarlar,
Kim bilir hangi yolcuyu ağırlar?
Soluk bir duruştur tozlu hayalin
Bakarken cismini göremez oldum...

Tebessüm kokunu yaymıştı gölgen,
Düşüncelerimde bile mahkûm olan ben...
Sensizlik sinmiş avuçlarımda,
Sımsıcak bir gülüşü göremez oldum...

NİLÜFER  ZONTUL  AKTAŞ