Yalnızlığım

Bazen bir türküdür yalnızlığım...

Dinlersen yıldızlı bir gecede

Ve bir gün aklın ziyaret ederse hatırımı

Bir çiçek kokla

Dağların uçurumların da kalsın adım

Bir kayanın dibinde açmış çiçek kadar yalnızım.

Bazen sessiz haykırıştır yalnızlığım

Suskularımı kaldırıp naftalinlenmiş sandığıma

Kırk kilit asıyorum güveni aşınmış kapıma

Aklından geçer de bir gün

Yolun düşerse eğer

Sor beni bu kalabalık şehrin sokaklarına

Kırık bir kadehin üstünde kalsın dudak izim

Masada unutulmuş çiçek kadar yalnızım.

Bazen manzum tragedyadır yalnızlığım.

Son perdede can alıcı repliğimi unutup

Komedyenler kadar güldürdüm.

Kahkaha atmak istersen eğer

Başarı senin seyret

Kahramanın ölümüne gülünen

İşsiz kalmış Aşk emekçisiyim

Hayat oyununda neonlara yazılsın adım.

Sahneye fırlatılan dağılmış çiçek kadar yalnızım

Bazen bir ağıttır yalnızlığım

İlkbaharında ömrümün kış bozgununa uğradım

Gelinliğimi giymeden kefene sarıldı naaşım

Kılınırken cenaze namazım

Kulak ver

Dile gelecek soğuk bedenim

Severken ölenler listesindeyim

Yüreğime gömüldüm hece taşına yazılsın adım

Mezarlıkta açmış suya hasret çiçek kadar yalnızım

Songül Bulut