Ellerimde Titriyen Yalnızlık

Tanrı gecenin parmaklarından sıyırıyor karanlığı,
Muazzam bir gülüşle öpücükler konduruyor alnıma,
ellerimde tir tir titreyen yalnızlık.

İçimde cehennem kaynıyor, savaşın ortasındaki kurşunla cennete kıvrılmış dudaklarım,
Sonbaharın renkleriye nefes alıp veriyor sokaklar,
Yağmurun damlalarından çocuk duaları, ninni gibi mimleniyor kulaklarımda,
Kaldırım kenarındaki kırmızı ruj lekeli sabahlarım,
İzmarit gibi sönüyor içimde.
Cılız ağacın gölgesinde beni izleyen yalnızlıklar,
Artık hissizim, bir el dokunsa korkarım,
Bunlara gerek yok!
Bir salıncak kursa babam gökyüzüne,
İçinde siyah beyaz yalanların pembeleştiği  dünya ,
Beni böyle bir masalda öldürdüler,
Artık kırık kanatlarım,
İçimde sevgili şefkatiyle beslediğim yalnızlığım uyu.