Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet 1 Online Üyeler
(0 oy)

Yeter Artık Ağlamayalım

Yıllar sonra seni gördüm yolda
Yıkılmıştın benim gibi, öldüm o anda
Elimden ne gelirdi yıkıldım sana baktığımda
Göz göze beraberce ağladık karşı kaldırımda

Kim bilir ne acılar çekmişsin
Soramadım gözlerin suçluydu terk etmiştin
Giderken beni küçümseyerek çarmıha germiştin
Seni seven yüreğimle alay etmiştin

Tertemiz alnında acıların izi duruyordu dönmüştün
Oysa beni çarmıha gereken ben yükselmiştim sen düşmüştün
Ben hala yüksekteyim sen hala düştüğün yerdesin çökmüştün
Acıdan gülüyordun, beni anlamayan sen, ben ise o anda bitmiştim

Şimdi beni anlayacağın yerdesin
Unutmak her şeyi
Geçmişi
Maziyi kökten silmek
Hissetmeyi başarmak
Neşeyi görmek
Hüznü terk etmek
Hezeyan karmaşasını silmek

Kavuşmak Ne hoş kelime 
Ne kadar anlamı derin şimdi
Bir kuş tüyünden hafif neşe
Gerçek güzellik iyilik kavuşma yan yana kol kola
Sessizlik gibi karşımdasın
Gerçek gibi
Rüya gibi
Anlam gibi
Dua gibi
Karanlığım gibi gerçeksin işte yanımdasın

Düşünen hayal kuran açlığının susuzluğunla beni yıkan sen
Pişmanlıkla bana bakan mahcup gözlerinde o an bana bakan ben
Sefil gözlerinde çığlık çığlık sana koşan ben ve bana bakan sen
Aşk hastası mecnun gönlümle koşarak sana sarılan yine ben

Kaçık deliler gibi koşarken kollarımda sen vardın aşkla
Al giyip allanmıştık seninle kol kola
Bal yiyip ballanmıştık dudaklarında mehtabın altında
Yeter artık ağlamayalım gülelim artık ay ışığında

MEHMET ALUÇ
ANKARA SİNCAN

Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 1
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Yeter Artık Ağlamayalım

kul mehmet kul mehmet