Ah Lezzetsiz Ayrılığım

Senden

Sonra yazdığım hayata,

Eğer Hayat denirse şayet;
Taş duvar dediler.

Kırık masada,

Yıkık kalple kalktığım hesaptan,

Belki de unutamadığım hatıralarından.

Yıldızları gözlerin,

Mehtabı ayağının altında ezdiğim günden beri,

Islak yalnızlığı soyadım bellediler.

Sessiz gidişine uyandığım nihavent sabahı,

Makamlar hem kabusum hem limanım oldu.

Hangi yöne demir atsam,

Ya saçlarına ya kirpiklerine takıldım.

Kadehle sığındığım geceler,

Dumanla karşıladığım güneş bile ayıramadı ellerimizi.

Ne zaman çeksem içimi,

Göz yaşımla düşüyorum bir gönül bahçesine,

Her tarafım güller, karanfiller / sen kokuyor  yanlarım,

Ellerim terliyor, bacaklarım titriyor / yüreğim sen kesiliyor.

Of of

Birlikte yorduğumuz sakiler,

Kaldırımlara düştüğümüz alaylı sabahlar geliyor aklıma işte.

Ahh lezzetsiz ayrılığım,

Gittin belki sessizce bir sabah,

Belki düşünmeden, belki umursamadan,

Geride biraz mehtap / biraz yıldızsız geceler,

Enkaz bir yürek, kanser  kalp bıraktın duygusuz.

Şimdi

Ölmeye bile mecali yok diyorlar.

Ama / şizofren gülüşümden,

Ama / sen kokan sanrılarımdan.

Bülent Kaya

İstanbul/06/11/2013