Mustafa Kemâl

Mustafa Kemâl'im ben

Mustafa'sını ben koydum,

Kemâl'ini büyükbabam.

Akıllı kemâlli derdi hep anam,

Fazla sevdi, nazar etti anlaşılan,

Ne akıl kaldı bende,

Ne itikat, ne iman.

Okunurken ezanlar,

Mustafa geldi aklıma,

Yüzü suyu hürmetine belki

Bağışlar bu haylazı,

Diye Mevlâ’m,

Mustafa koydum başına.

Kemâl'im hem de kemâlim,

Başımda Mustafa tâcı,

Elhamdülillah,

Bundan gayrı böyle gezerim.