Üryan

Ben, cennetten kovulan

Âdem.

Sen,

Havva’m, Züleyha’m, Belkız’ım,

Meryem’im, Hacer’im, Hatice’m,

Zeyneb’im, Emine’m, Ayşe’m.

Zırhım senindir,

Giyinen kölen.

Miğfere gerek yok,

Kalmadı bedenim üzerinde

Başım.

Sermişim yoluna kendimi

Sere serpe, üryan.

Nazarım aynına cüretkâr

Heybetinle titret bedenim.

Olur musun, tarikimde yoldaş,

Sevdiğimde çeperim?

Kemal Alkan

 11 Ekim 2012