Elif, Lâm, Mîm...

Zâkir Hakk'kı zikre dalmış; kulda Yaradan'ı gördüm
Gözler mahzûn, selin salmış; halde Yaradan'ı gördüm.

Besmeleyle başlar her iş, ilticâdır her yakarış
"Elif, Lâm, Mîm" diyor derviş; dilde Yaradan'ı gördüm.

Bahçelerde binbir çiçek, besleniyor ölçek ölçek
ipek dokur mahir böcek; dalda Yaradan'ı gördüm.

Ağ örülmüş ten içinde, tüm damarlar kan içinde
Canlar gezer cân içinde; alda Yaradan'ı gördüm.

Her bir canlı O'na muhtaç, O'dur onmaz derde ilaç

Vuslat aşık için mîrâç; külde Yaradan'ı gördüm.

Çınar, köknar, hem meşede, pay edilen iaşede
Lâle, sümbül, menekşede; gülde Yaradan'ı gördüm.

Her maşuğun dilinde yâr, aşk oduna olmaz ayar
Mecnûn gezer diyar diyar; çölde Yaradan'ı gördüm.

Talep olmuş kesesine, rızık düşmüş hissesine
Bakıp koca cüssesine; filde Yaradan'ı gördüm.

Bahar geçti, geldim güze, yokuş çıktım, indim düze
Vakıf oldum nice gize; yolda Yaradan'ı gördüm.

Aklı olan etmez inkâr, O'dur Kâinat'a Hünkâr
Nere baksam mühürü var; "Ol"da Yaradan'ı gördüm.

Nere baksam mühürü var; "Ol"da Yaradan'ı gördüm...

Mecit Aktürk