Arkadaş

Aklımı kurcalarken yılların badiresi

Çekilip bir köşeye sızamadım arkadaş

Baktım ki yanılmışım ben bilgi fukarası

Olan biten ne varsa süzemedim arkadaş

Bazen içim doluydu isyan etmek istedim

Biraz burun bükerek hiç unutma küs dedim

Hatalar içindeydim en doğrucu his dedim

Çizgilerim belliydi azamadım arkadaş

Nasıl olsa yazardım elimde vardı kalem

Yıkılıp yakılarak anlatılır bu âlem

Oysa doğruyu bulmak budur bütün meselem

Doğrudan başkasını yazamadım arkadaş

Riyakâr  olanların sökmeliydim dişini

Ve hatta yalan yanlış kurdukları düşünü

İnsana dil uzatan iblislerin başını

Yine de insan dedim ezemedim arkadaş

Her gördüğüm rüyayı şer işlere yoramam

Belaların içinde kendime pay aramam

Velhasıl kalbim yufka kimseleri kıramam

Âdem hiçliğe talip kızamadım arkadaş

Âdem Efiloğlu