Arkadaş 2

Uğraşman benimle gereksiz yere

Ben sözümü asla gevmem arkadaş

Emeğim karışır şu akan tere

Gereksiz kimseyi övmem arkadaş

Onurla yaşadım geçen yılları

Hep değerli bildim bütün kulları

Ama susmaz asla bazen dilleri

Ben dostluktan pirim sağmam arkadaş

Edeple yaklaştım edep diyene

Buğz ettim hakları zevkle yiyene

Doğrudan şaşarak ona uyana

Acırım sadece dövmem arkadaş

Tevazu ederim hep bana katık

Ne olur bu şiir olmasın atık

Dilim kınar beni sözlerim batık

Öyle olur olmaz sövmem arkadaş

Düşene tekme mi ! asla atamam

Kesilse de başım adam satamam

Ağzımdan çıkanı bilin yutamam

Yapmacık tavırla yağmam arkadaş

Âdemoğlu garip yolu hiçliktir

Aranır yıllarca derdi açlıktır

Bu açlık aşkadır yolu güçlüktür

Rab’bı sevmeyeni sevmem arkadaş

Âdem Efiloğlu