Ey Aşk..

Tutuşulamayan ellerde idin bir zamanlar
Bakışılamayan gözlerde..
Bembeyaz bir dantel örtü gibi serilirdin/

kirlenmemiş gönüllere..

Ey AŞK..
Pespembe yanakların en koyusunda idin
En utangaç,en gizemli..
Göz görsede /gönül bAŞKa dolardı
Seninle..

Kim dokundu bulutlarına
Kim hırpaladı saçlarını/ ey aşk!.
Kim sapladı yüreğine
En acımasız hançeri...

Mor sümbüllerin altında dinlenirken
BülbüIlerin figânını dererken

kim susturdu seni..

Kim güllerin al'ından,

yüreklerin n/arından çekti seni?
Kim buğulu örtülerini aldı göğsünden/

bırakıldın yarı çıplak..

Kim bakışlarına kara gözlükler taktı da

ışıkların kaydı gitti yıldız misali..
Söyle ey aşk!
Yunus'un telinden dökülen/

Mevlana'nın özünden süzülen nağmeleri yanlış terennüm ettik de!

 çürüttük mü seni...