Umursamazlığın Sonu

UMURSAMAZLIĞIN SONU

Hava güzeldi, serin bir rüzgâr vardı.

Bütün hayvanlar dışarıdaydı.

Herkes mutluydu çalışıyordu.

Bizim Sarı Arı'da oyun oynuyordu.

Anne arı çiçekleri dolaşırken

Bir çekirge gördü, yaprakta inleyen

“Ne o Çekirge kardeş! Şimdi uyunur mu?

Senin evin, çoluk çocuğun yok mu?”

Ağır bir kaza geçirmişti bayan çekirge

Kayısı toplarken ezmişti, onu küçük Neşe.

Çekirge can çekişiyor, kımıldamıyordu.

Yavruları yuvada kalmış

haber vereni yoktu.

Anne arı, yavru arıyı aceleyle çağırdı.

—Git haber ver yavrum ambulansa

    çekirge çok ağır.

   Buna nasıl kalalım kör ve sağır!

             ...

Yavru arı umursamaz, çiçekleri dolaştı.

O çiçek senin, bu çiçek benim bal özleri topladı.

Biraz da kovanında güzelce uyukladı

Birden aklına geldi, araç çağırmadığı

anne sözüyle yol almadığı..

Aradıktan bir süre sonra geldi ambulans

Geldi ama geç olmuştu, çekirgeye vermedi şans.

Anne arı anladı ki, hata küçük arıda

Kızdı bağırdı ona,olayı  umursamayışına

“Haber vermemen bak, onun canına mal oldu.

Bir sürü yavrucak yuvada harap oldu.

—Bu ben de olabilirdim, annesiz kalabilirdin,

—Haberi geç vermekle ne büyük kusur ettin.”

Yavru arı ciddiyeti ancak anlayabildi.

Ama zavallı çekirge hayatını kaybetti.

“Umursamazlık benim hatam” dedi arı

“Yavru çekirgelere biz bakalım, bırakmayalım

Minik yavruları ortaya atmayalım.”

Hatasını telafi etti, küçük arı

Yardım meleği gibi uçtu, hep gökte sarı sarı,

Vızır vızır dolaşan yardımcı bir arı görürseniz!

Bilin ki çocuklar o bizim sarı arı…

[Orman Dostlarından Bize Öğütler]

                                                         Nilüfer zontul aktaş