Ayıklasam

İçimdeki sesi ayıklasam

Yankılar ki dağlara küser

İçimdeki seni ayıklasam

Tüm ben’ler  bil ki bana küser…

Toplasam içimden sahra çiçeklerini

Bülbülün ayakları güllere küser

Parçalasam/ göğsüme dizili kafesleri

Kuşların kanatları göklere küser…

İçime kusuyor gözlerim

Emdiği sevdaları!

Sıyırsam denizlerimden dalgaları

Martılar güneşe/ ufka küser…

İndirsem!

İndirip ufalasam yükselen dorukları

Kafdağı Zümrüdü Anka’ya küser

Ayıklasam içimdeki paslanmış ağıtları

Tebessümün izleri gamzelere küser…

Ayıklasam içimdeki izli çölleri

Yetim yağmurlar gözlere  küser

Söndürsem avuçlarımda /dağılmış yangınları

Tüm parçalarım küllere küser…

Ve

 Ayıklasam…

Ayıklasam/ bedene sarılı uykuları

Geceler tan edip gündüze küser…

          Nilüfer Zontul Aktaş