Vaveyla

Karanlığın vaveylası sessiz olur

Kalbim gibi, gönlüm gibi

Hele dalgalar soğuk, toprak donmuşsa

Hasret bir başka büker boynumu

Ha bir de sokak köpekleri vardır

Ürkek gözlerle bakıp

Usulca yaklaşıp merhamet bekleyen

Gözyaşlarışla yoğrulurken ben

Ben bir şehri kundaklarım gözlerimle

Kimler hangi bulutta gezer

Hangi ırmağı okşayıp

Hangi denizi coşturur o an

Aslında çok da önemli değil düşünmek

Bir anne, bir baba, bir hane

Ne de olsa bütün gönüller virane

Masalları tükenmişse annelerin

Dünyanın suçu

Mesala yoksa bir Şehrazat

Yoksa Keloğlan’ın maharetleri

Kafdağı, Anka Kuşu yahut gözleri tepesinde devler

Bu denli susamışsa masum bir hikayeye çocuklar

Bu denli unutmuşsa saman dumanını evler

Şimdi sana bir miras bırakacağım oğul

Deniz kenarında, yemyeşil ormanlar içinde

Temiz suları akan tepelerden

Güneş bol bir miras

Otur en temiz hasretin koltuğuna

Nasıl yazdımsa seni ben umutla

Sen de beni yaz