Sevda Tiyatrosu Ve Kelimelerin Toplama Kampı

Eski zamanların ezgisiymiş gibi
Lanetler okuyarak kaybolduğun kentin çıkmaz sokaklarında
Kara gecenin hüzün kaplı karasında
En deruni halimle
Ümitsiz yalvarışların kuytusundayım
İntihar çiçekleri boy verirken dudaklarında
Korku dolu düşlerin uykusundayım


Vardığın sahilde
Bütün gemileri yakıp gittin
Bir mum gibi tükendin gönlümde
Bittin bittin


Münzevi bir derviş edasıyla
Asırlarca terk edilmiş mabetlerde umut güderken
Sessizliğin koynunda
Onulmaz sensizlik yaşarım 
Sarhoş bulutların kirli beyazında
Gidişin bütün ümitlerimi yerle yeksan ederken 
Her dem vurgun yerim sabahın deli ayazında


Vardığın sahilde
Bütün gemileri yakıp gittin
Tükenmez ümittin içimde
Bittin bittin


Yaralı bir kuş misali
Deniz yine çırpınıp durur mevsim kış ertesi
Ağaran saçlarım, kirli sakalımla
Ben burada kırık bir sal gibi yaşayacağım
Sevda denen tiyatroda
Mutlu hayallerin kapalıyken perdesi
Yalnızlığı apolet gibi ruhumda taşıyacağım 


Vardığın sahilde
Bütün gemileri yakıp gittin
Tükenmez ümittin içimde
Bittin bittin


Gidişinle sararan sayfalardan
Mülteci şiirlerdi ruhumu tutsak eden
Çizgi çizgi satırlar toplama kampıydı kelimelerime
Azat beklemeden burada böylece duracağım
En kadim kilitleri vururken lal dudaklarıma
Adının hiçbir harfini dillendirmeden
Sana dair şiirlere darağaçları kuracağım



Muhammed Mehmet Gül