İnsan Dediğin

Sıkılgan bir günün perde arkası

Yana yakıla ne varsa dile gelen

Düş ötesi bir yaşanmışlık adeta

Zihinlerde yer eden.

Ne gerçek ne yalan

Gel git bir mecranın

Sığınağında saklı kalan.

Dillere pelesenk olmuş bir şarkı

Güftesi hüzün kokan

Ve usul bir tını

O besteden arda kalan.

Yorgun ölesiye

İnsan olmanın da ötesinde;

Ya insan dediğin ne ki,

Ruh ve beden

Ve mantık dediğin

Her daim kalp ile çelişen.

Dur durak bilmez,

Nefsin eşliğinde yürek burkan.

Ya o dipsiz irade,

Öğretilerin himayesinde.

Sayısız sorgu sual

Mütemadiyen hesap soran.

Nezdinde zamanın

Soğuğunda o deli fırtınanın;

Ne fark eder ki gerçek ya da yalan

Ertelenmiş bir düş işte

Tüm yaşanan.