Sevgili

ey sevgili

haber ver memleketimin kuşlarından

                                          kışlarından

buğdaysız kalmış tarlasından

üşümüş yavrusundan

göçmüş kumrusundan

ey sevgili

kanadı kırıktır şimdi o kuşların

                               kışları serttir

sana teşbih ediyorum bilesin

tüyleri döküktür 

evleri talandır

yürekleri pıt pıttır

yaşadıkları zemheridir

ey sevgili

kışlarından haber ver memleketimin

karsız kalmış her yanı

donmuş her tarafı

sana bir şey olmasın

at parafını ömrüme

kat şarabını etime

ey sevgili

bıyıkları dahi buz kesmiştir adamların

adamları buz kesmiştir bıyıkların

odunları bitmiştir tezekleri

sen sıcaksın oralara

soğuksun buralara

varlığın güneşken

yokluğun zemheridir.

ey sevgili

memleketimin insanlarından haber ver

yalnız kalmışlığından

ağarmışlığından vaktinden evvel

gönülleri bir şafak atmıştır güneş diye

doğmuştur karanlıkların saltanatı üzerine

ey sevgili

insanları anlat bana

insanı,

seni…

gittiğin yerleri anlat bana biraz da

gördüğün insanları

kokladığın çiçekleri

bensiz seni anlatıver

ellerini

gözlerini

yüreğini

ey sevgili

bana kendi hallerini anlat

hüznünü

neşeni

keyfini

kederini

ey sevgili

yak sigaramı

çekeyim derinden

öleyim birden.

doldur bardağımı demli olsun çayım

bari giderken sevdiğimle olayım

bana kalbini anlatıver

alıver beni

yakıver canımı

gidiver sonsuza değin

ölüver.