Şüphe

Kırık bir coğrafyada

Bakarken haritada baş aşağı

Yıldızlı uyanık gecelerde

Zehirli sarmaşıklar dolanır

Dokunurken yaprak gibi titrediğim teninde

Kemirir bedeni şüphe

Okyanus med cezir telaşında

Lirik  bir inci darbesiyle

Birikir içinde yağmur

Kalmadı  gökyüzümde ağlamayı bilen kuş

Unutulmuş figan

Anlatılmaz ki ağlamadan...

Isırırken ay yanıklarıyla dolu elmadan

İhanetini bırak başucuma

Yansın kanatlarım yakamozların değdiği yerde

İnan martıyla komşu çiçek sevgiliye

Eprimiş melodiler gelir köhne laterna sesleriyle

Unuttun elimi kimyasal bir kuyuda

Eritir kıskançlık

Boşaltır irin seli nehirler boyu

Vuruldum nar kokusunda sığ yerinde suyun.