Sanrılar

Kabuk bağlamış kızıl  yaraya

Banmak istedim parmağımla

Türetemedim mavi  merhamet

Kan yoktur hani

Yara üstüne yara

Akar o kabuğun altından yeraltı nehri

Gelince bahar

Yıkanılmazlığı Ganj dan beter

İki yakası bir araya gelmeyen

Bütün suçlara yataklık eden

Deltanın sahibi

Yüzersin içinde

Terk edilişlerinde

İstemezsin iyileşsin  

Kapansın dava

Ama kurumasın  büsbütün

Hangi öpüş değse dudağına

Oradan nemlensin

Mimarı olursun köhne bir yapının

Serimlenir kırık dökük fotoğraflar

Ortasında tahta köprünün

Koca bir kör kaya olup

Ağlarsın avuç avuç

Kim demiş hayat dişidir diye

Oysa buyurgan bir erkek

Cilve yaparken bulursun kendini

Kapanırsın ayaklarına

İstersin alsın koynuna

Fakat nafile

Üşüyünce binlerce ırmağın kasığında

Kaderini örtersin üstüne