Sen İsteseydin Eğer!

İsteseydin Eğer!
Sen isteseydin eğer!

Yırtardım ömrümden takvim misali günleri, son yaprağında isminin yazdığını görmek için, koparırdım sayfaları acımazdım. Sen olduğunu görünce kanatlanır uçardım. Rüzgârdan yardım isterdim; ya es getir bana, ya al savur semaya doğru diye… Bulut olur sarardım gökyüzünü, kıskanırdım güneşten seni sakınırdım; yakmasın diye tenini. Sonra yağmur olup yağardım üzerine, saçının her bir telinden süzülür düşerdim ayakuçlarına.

Bir isteseydin ah!

Sadece kendini aydınlatsan bile Ateşböceği misali yine de isterdim seni. Kendime biraz zaman çalardım ömürlerden, devşirirdim senden geleni; en güzel saniyelerin sana gidenini… Her tik tak sesi seni getirirdi bana, yüreğimin her atışında adını tekrarlardım. Zaman dururdu ellerin tenimdeyken; gördüğüm en son ışıltı gözlerin, duyduğum son melodi sözlerin olurdu.

Bilseydin ah!

Masmavi gözlerinde kıyısız küreksiz kaldığımı, yorgun düşmüş bir martı gibi tek başıma bir sandalda. Daldığımı mavinin en derinine ve acılarımı unutmak için sakladığımı bir midyenin içine. Gözlerim kapalı seni düşlerken, bir/inci tanemin birden sen olduğunu.

Bir bilseydin ah!

Sensizliğin göçebelik olduğunu ruhumda ve bir Çingene kervanında nasıl da yurtsuz kaldığımı… Her göç vakti teker gıcırtılarının inleyerek seni çağırdığını. Her ateş dansında titreyen aleve yüzünün yansıdığını ve ayağımdaki halhal da isyanın asıldığını…

Çağırsaydın koşar gelirdim!

Ay'ı susturur, haykırırdım, envai çeşit "Aşk" sözcüklerini savururdum gecenin karanlığına, yakamozlar ışıltısını kıskanırdı. Küsüp giderdi Eros, beni görünce utanırdı, okunu yayını atıp bir kenara terk i diyar ederdi. Susardı tüm "Aşk" nağmeleri; yalnızca kirpiğimden düşen damlalar nota olur söylerdi seni…

İsteseydin!

Bilseydin!

Gelirdim!

Şimdi kır zincirlerini "Sus!"

Kararı yüreğin verecek; ya çılgınca bana doğru gelecek, ya acımasızca dönüp ardını gidecek…