İç Sesi

İÇ SESİ

Ey kararmış ruhların beyaz gölgesi!

Çalma kapımı ,duymak istediğim hu sesi,

Dalgalandırıyor deryayı ruhiye mi,

Batınımın gam ve gussesi,

Her gece karanlık,

 Her  yatak  mezarlık,

Mahzeninde ruhlar,

 Huya varmak için çabalar.

Bırakın beni hissettiğim sancılar,

Benim sakinin elinden,

Aşk sarhoşu olmak gibi bir gayem var.

Neyin tınında eser  hüznü rüzgar,

Bestesini  divane aşık yapar.

Vurgunun kalbini ateşi aşk kavurur,

Mecnun misali  çöllerde savurur,

Çünkü onun varmak istediği hu dur.

Meylettiği  zaman aşığın hücreleri intihara,

                         Orda bir durur,                         

Sorar kendine,

Hayırdır ?bu ne gurur.

Vurur sazın tellerine ,aşk ozanı çılgınca,

Sitemi meyhanede kavurur,

Hüznü sazın telleriyle savurur,

Yudum ister sakiden,

Söndürmek için harı,

Etrafındaki sahteler aşığın,

Kafes dolusu cehennem marı,

Beden zindanına hapsolmuş canı,

Yokluk dünyasında aramgah ,onun tek varı..!

F.B.S