İnkar

İNKAR

Tenha yokluğunda sokaklar,
Sinsice sarar günü saat onikiden sonra karalar,
Sen yok demiştin ya bazı hisler,
Israrla inkar etmiştin,
Keder, üzüntü yok demiştin
Var olansa mutluluk ,umut,...
Yokluğunda anladım,
Yok dediklerinin hepsi var!
senden filozof olmaz,
ıspatsız delillerin var.
Söylemiştin ki,
-Karanlık yok
Ben demiştim
-Peki gözlerim de ki karalık
Demiştin
-Peki ya o karalığın içinde ki palaklık
işte demiştin
Her karanlığın için de bir ışık vardır,
Sen hissetmesen de o ışık bazıları için,
sabaha umut olur .
Biliyomusun
Yokluğunda senin,
feri gitti gözlerimin,
Artık ne benim umudum var yarına,
Nede sabahına umut olacağ,ım  gözlerin.
Demiştin ki
-Sen benim isim tamlamamsın
Hayatımın anlamı
Ben de sana diyorum ,
Sen ihanetkarların sıfat tamlamasısın
Hiyanetkar insan!
Hani manasıydım hayatının?
Hani sabaha umudundum?
Sen söylemiştin
-Bazı zamanlar donuyor bütün hücrelerim,
Sadece senin olduğun kalbim ,kıvılcımlı alev
Şimdiye kadar hep sen söyledin,
Ben İse susutum ve dinledim,
Roller değişti sanırım ,
Artık konuşma sırası bende,
Sen anlatırken, içinde büyüttüğün beni,
Bende hece hece tekrarladım ,
Söylediğin her heceyi içimde ikiye katladım.
Sen demiştin ki
-Düştüğünde yanında seni kaldıracak bir el hep olacak,
Ben sonbaharın riyakar ağaçlarımıyım?
Yapraklarım düşssün kalsın ben seyirci kalıyım.
Hani nerdesin ?
Mevsimlerden sonbahar,
Ağaçlar savuruyor yapraklarını,
seyirci
ve ben düştüm yere sense
seyirci
Nerede tutmaya hazır ellerin
Ben avuçlarken toprağını,
Belki ellerinin nemini hissederim diye,
Nerede seyirci kalmaz dediğin gözlerin?
Karanlıklar Korkum oldu yokluğunda,
Bu yüzden karanlıkları inkarla ,
Yokluğuna inandırdım kendimi,
Şimdi yokluğunda
Anladım gözlerime ışık olan senmişsin
Ve şimdi
Sen toprak altında nefessiz,
Ben üstünde hem nefessiz hemde sensiz.

F.B.S