Ben Seninleydim Sen Kiminleydin

Kapkara  gecelerde  ayın  her  vakit  düş düğü  yerlerde

Bir  yaprağın bir  çiçeğin  açtığı  yerlerde

Güneşin  içinizi  sımsıcak  ettiği  zamanlarda

Ben  seninleydim  sen  kiminleydin..

Rahmetimin  kesintisiz    düş düğü  yerlerde

Kanlarıyla  sere serpe  serilen  yavrucaklarla

Bir ananın  oğlum  deyişindeydim

Peki  ben  seninleydim  sen  kiminleydin.

İnsan …   ey  insan..!

Nedir  seni  böyle  yalnızlaştıran

Acımasız vurdumduymaz  hissiz  kılan

Ben  ben  seninleydim  sen  kiminleydin

Ey  insan Ben  sana  şah damarından  daha  yakındım

Sen  benden  uzaklardaydın

Sen  benden  daha  uzaklardaydın  

Ben  seninleydim   sen  kiminin leydin

Usul  usul  yağan  yağmurlardaydı  rahmetim

Minnacık  tebessüm yüzlü   çocukların  yanaklarındaydı   rahmetim

Duaya  açılan  ellerin  yüreklerindeydim

Peki  ey  insan  ben  seninleydim  sen  kiminleydin

Nefretleri  merhametlere  çekilen  yüreklerdeydim

Bir   tek  soluk  çeken  yüreklerdeydim

Bir  gülün  bir  karanfilin  bir  kır  çiçeğinin  yanaklarındaydım

Ya  peki   ey  insan  ben  seninleydim  sen  kiminleydin.

Müslüm   tekaltun