Kınından Çıkmalı Kalemlerimiz

Ölü  ruhları  diriltir her  ayet  gün aşırı

Kelimelerin koynunda  sabahlar  utangaç  yüzler

Gelecekmiş  dualarımıza  amin diyen melekler

Ölü ruhlar  mezarlığından   sessizce

Ben  sen  ve  melekler…

Sonsuzluk  deryasından bir avuç sekine  alır nebi

Ordular  yorulmuş  bitkin ve serseri

Özgürlüğün ve  adanmanın  kınından çıkmalı kalemlerimiz

El  değince  kanar  yarası  yenilmiş bir ordu neferinin

Okçular  tepesi  çırılçıplak…

Kaldırımları  tek tek sayınca  bitecek sanır  rüyaları

Kinini  kusar  bir  müneccim gölgesinde  uhudun

Bereketi  artar  çocuklar  tebessüm edince  hayatı  umudun

Şimdi  ellerim   açık  seni  bekler

Ellerim  açık  yüreğim  açık  sonsuzluğu  bekler

Hadi  deyince  umutlanmalı  insan

Umutlanmalı  tüm  dünya  çocukları 

Bir  nebi  duasıyla  yeşermeli  dualarımız  yüreklerimizde

Çölleri  kıskandıran yağmur damlası düşmeli tenimize

Çatlayan  dudaklarımız  doymalı  havz-ı kevsere

Kalkın ve silkinin ey insanlık

Kitaplarınızdan silin insanlığı utandıracak kelimeleri

Artık kulak  kesilin sizlere hayat  verecek sözlere

Şimdi  umutla  beklerim güleç yüzlerini  çocukların

Kalkın ve silkinin ey insanlık…

Müslüm tekaltun