Kara Kömür Külleri Arasında Geçti Ömrüm

Kara k/ömür külleri arasında geçti ömrüm

G/özlerim madende göçüğe rehin

G/özlerinle bakma bana

Karanlığımı karanlık madeni anlayamazsın

Anlayamazsın çaresizliğimi

Soğuk yalnızlığımı

Bir ağaç yaprağının dalı gibiyim

Yer altına girince bir an kuruyan

Yeryüzüne çıkınca bir an yeşeren

Bir açlığın yangınında

Açgözlü taşeronun

Kasasında kayboldum ben

D/al gibi göçük geçiyor üstümden

K/an gözlerimde bir dilim ekmek

Son nakaratım sizi ekmeksiz bıraktığım

Yaralı yüreğim ile ezilirken göçük altında

Hüsran yok taşeronun gözünde

Sadece karanlığımda zindana gömülme korkusu

Onu da hal eder ensesi kalın

Kasasında kanlı emeğim ile dolu para ile hal eder

Ben sizsiz göçük altında kaldım

Ezgilerim ekmeğim boğazımda takılı kaldı

Kaybolmadığımı sayın

Yaşıyorum cennette sizi bekliyorum

Yüreğim gitti sayın ruhum ile sizinleyim

Karanlığa alışığım ben madenciyim

Mezarımda karanlık değil cennet nuru ile dolu

Mehmet Aluç