Berbat Bir Şiir

Berbat Bir Şiir

Güz kaçaklarından biriyim

Şiir bahçelerinde beş mevsim

Dolanıp durdum yokluğunda

Ham şiirler topladım ağaçlardan

Sen yakınmalarımın dualarısın

Mabedim, sığınağımsın

Sözcüklerim yaramaz çocuklar

Kalıplardan kaçıp koşar serbestliğe

İmgeler belirsiz, betimlemeler zevksiz

Tozlu, taşlı şoseler gibi tümleçler

Noktasız, virgülsüz imla özürlü şiirler

Okumaya, ezberlemeğe boş ver

Vurun abalıya, yaşlı huysuz ozana

Varsın aramasın dağlar, sormasın yaylalar

Düzene koymak için dünya işlerini ve şiirleri

Başından yukarı çekip yorganı uykuya yatmalı

Ama olmuyor işte her istediği, düşlediği ozanın

Geceler dala diken, yatakta dikenli teller üremiş

Uyu uyuyabilirsen,

Ölmek istersen o kolay!

Öncesi yoksa adımların izleri uzaklarda olur.

Konuşamayandır iki kelamı bir araya getiremeyen

İki adımı bir arada atamayandır kavuşamayan.

Kıyım var, şiir mi, şair mi hangisi önde gider

Zulüm üvey anasıdır, aşk şiirin mayası…

Dinmez ER / Çeşme / 2013. 12. 03 /