Bir Vaha’ydı Gözlerin

Bildiğim tek bir şey var adını andığımda

Yolların sonundaki vaha'ydı gözlerin

Ve bir avuç toprak gibi kutsaldı tenin

Akarken zamanlarda sularda yandığımda

Uzaklarda anlatılan bir hikayenin

Yankısıydı ulaşan kulaklarıma

Sevdaya aç biçare gönüllerin

Türküsünü fısıldıyordu dizelerin bana

Bembeyaz bir tebeşirle

Aşkını yazdın yüreğimin kara tahtasına…

Nihayet geldin ya

Yalan sevdalar sokağından çıkardın ya beni

Sensiz dünyamın başkahramanı oldun şimdi

Ve sağır kulaklara sevda türkümü dinlettin

Denizin türküsünü yazdın yani…

Ve biliyor musun sevgili

Aynadaki yüzüm bile kıskanıyor artık beni

Ömrümün geri kalanı

Gözümden bile esirgediğimsin

Şu kara gözlerdeki fer’sin artık unutma…

Gönül sokağımda dolu dizgin koştur atını

Yelelerini savur aşkımın rüzgarında

Hamd’ime ve şükr’üme sebebimsin sevgili

Denizin mavisinde bulduğun sükuneti

Kaybetme sakın

Gözlerinin kıyılarında çiçek açsın bu sevda…

 Deniz Uzuner