Düşler Bitimsiz

Sıkılgan yalnızlıkların uçsuz bucaksız

Nirengi noktaları

Varmakla sorumlu.

Kılıksız ve kılıfsız düşlerin

Ebedi üzünçleri

Vakıf olamamanın öbeğinde.

Uykusuzlukların biri bin para

Satılmış ruhların garip coşkuları.

Öbek öbek insan

Avaz avaz çığlıkları

Yürek burkan

Yalıtılmış gecelerin o kör karanlığı.

Bir kez daha evet bir kez daha

Yine, yeniden

Sonunda elveda derken…

Hırçın gönül olmadığı kadar

Düşüngeçler çırılçıplak

Yalnız ruhların yürek burkan

O tüy diken ıssızlığı.

Sürgüne gitti gönül

Her gece buram buram kokusu ile

Karanlığı yalayan o eşsiz gül.

Yazgısı buymuş, dememek adına

Kendini saklarken o korunaklı dünyada,

Bitiminde belirsiz ve betimlemesiz

Kıt kanaat mutluluklarla

Yetinmeyi öğrenmiş olmak adına

Şükürlerle semaya ulaşan o dualar.

Adı kadın adı erkek

Her birinin içinde büyümemiş

Sayısız çocuk adını haykırırken o erk.

İkilemler doğar günün sonunda

Sonunda boşandı o zemberek.

Çok oldu yüreğin sürgüne gidişi

Sayısız gel gitlerin süregelen o devinimi

Ararken o saklı beni

İşte bir düş daha nihayete erdi.

Üşengeç onca sanrı

Deli deli savurduğum o geri dönümsüz yankı

Duyduk duymadık demeyin ey sefil insanlık

İçinde kaybolduğum o umutsuz kalabalık

Ben yalnız yalanlar kılıfsız

Düşler bitimsiz

Köşede kalmış onca hayal istifsiz.

Hadi kol kanat ger kim varsa sevdiğin

Bırakmamalı peşini o düşlerin

Ne yazgı ne yanılgı

Nihayete ermeden yaşam

İzini sür o katıksız sevilerin.