Efendi

Bilmezsin elbette garip ne halde

Geceni   gününe   kattın  efendi

Toplarız çarparız hep sıfır elde

Varlığın  üstüne  yattın  efendi

Ekmek kaç liradır otobüs nedir

Kilim neye denir bilmedin sedir

Birde sosyal olun diye diretir

Boş yere bağırdın öttün efendi

Hep menfaat koklar hep aklı para

Dansöze  gelince  ne  varsa fora

Öncelikli  adam  beklemez  sıra

Beleş  mezar bulup yattın efendi

Her şeyden bilgili kesmede ahkâm

Çek senet cebinde tanımaz  makam

Sıfırlar önemli  her yerde rakam

Haramı   malına  kattın   efendi

Altına benzettin   tuttuğun dalı

Sana ne gerek ki   dünyanın halı

Senin sandın bütün   âlemin malı

İnsanlık dersinden battın efendi

Memleket ağlarken keyfini  sürdün

Gördüğün garibin defterin  dürdün

Kim bilir daha ne hayaller kurdun

Ananı babanı  n’ettin      efendi

Âdemi  söylüyor   anlayan  anlar

İnsanlık mührünü kuşansın canlar

Barışa   ışırken  ağaran  tanlar

Verdiğin sözleri  yuttun  efendi

Âdem Efiloğlu